آقای ولادیمیر اسکاچکو- سردبیر مجله « کییفسکی تله گراف» و خانم اولگا یاکیموویچ- عکاس مجله ، مورخ 04/04/ 1389 با آقای اکبر قاسمی سفیر جمهوری اسلامی ایران کی یف مصاحبه اختصاصی را انجام دادند که در مجله مزبور، در تاریخ 18/04/1389 منتشر شد .
در این مصاحبه سوالات مختلف و متنوع شامل : روابط ایران و اوکراین و آخرین روندهای مناسبات دو کشور ، برنامه اتمی جمهوری اسلامی ایران ، رژیم صهیونیستی و موقعیت آمریکا در عراق و افغانستان مطرح شد و در فضایی باز به سوالات پاسخ داده شد که متن مصاحبه کامل آن به شرح ذیل منعکس می گردد.
سردبیر مجله "کییفسکی تلگراف" در مقدمه مصاحبه منتشر شده ارزیابی خود را ارائه نموده و می نویسد:
آقای اکبر قاسمی سفیر فوق العاده و تام الاختیار ایران در اوکراین چه در ارزیابی روابط دوجانبه و چه در ارزیابی مشکلات جهانی، بسیار صادق بودند. وی اطمینان داد: موقعیت و وزن کشورش در منطقه و جهان موقعیت های خاصی را برای تحقق اهداف کشورش فراهم می سازد وی اظهار داشت ایران برای هرگونه گفتگو و همکاری عادلانه آمادگی داشته ومسائل را با نگاه منصفانه و منطقی تعقیب می نماید.
سوال سردبیر- آقای سفیر متأسفانه روابط دوجانبه اوکراین- ایران به اندازه کافی منعکس نمی شود. لطفا بفرمائید وضعیت فعلی روابط دوجانبه چگونه می باشد؟ وضعیت رشد و توسعه آن چگونه است؟ حجم مبادلات کالا بین دو دولت چقدر می باشد؟
>پاسخ سفیر- حجم مبادلات کالا بین اوکراین و ایران نزدیک به 1 میلیارد دلار می باشد اما من باید اشاره کنم به نظر ما این رقم با ظرفیت های دو کشور در بخش های صنایع، تکنولوژی و ساختارهای زیربنائی مطابقت ندارد. این رقم با توجه به ظرفیت های دو کشور ناچیز می باشد. همه می دانند ایران و اوکراین در توسعه تمدن جهانی، ظرفیت های فنی و صنعتی و فرهنگی جایگاه ویژه ای داشته و دارند این موضوع در مولفه های عینی و فطری فراوانی نهفته است. موقعیت ژئوپلتیکی منحصر به فرد آنها نقش بسیار مهمی را ایفا می کند. کشورهای ما از موقعیت مرکزیت در مناطق خود برخوردار می باشند، اوکراین به عنوان قلب منطقه اروپا و مشترک المنافع، و ایران هم چنین کانون مرکزی را در منطقه خاورمیانه و کشورهای حوزه خلیج فارس در اختیار دارد. ما از ظرفیت های صنعتی و علمی- فنی فوق العاده ای برخوردار بوده و هر ساله دامنة ظرفیتهای ما گسترش می یابد اما می توان گفت متأسفانه در 5 سال گذشته روابط بین دو کشور در حالت رکود بسر می برده است. هرچند در حال حاضر مقطع جدیدی از روابط فرا رسیده و روسای جمهوری اسلامی ایران آقای دکتر محمود احمدی نژاد و آقای ویکتور یانوکویچ با هوشیاری و عملگرائی روابط دوجانبه را برمبنای منافع ملی دو دولت و بدون تأثیرپذیری از دخالت کشورهای ثالث، با دور اندیشی چشم انداز روابط را ارزیابی می کنند.
سوال سردبیر- همانطور که می دانید، در تاریخچه روابط اوکراین و ایران مشکل نیروگاه بوشهر وجود داشته آیا در ایران از دست اوکراین به خاطر اینکه ما حرف آمریکائیها را شنیدیم و همکاریها را متوقف و قرارداد را ازدست دادیم، ناراحتی وجود ندارد؟ تا به حال هم مبلغی که در قبال رد همکاریها با ایران در موضوع بوشهر به اوکراین وعده دادند، پرداخت نشد. نتیجه آن رکود شرکت «توربواتم» خارکوف، از دست رفتن قرارداد و نیز شرکای واقعی خود بوده است.
پاسخ سفیر - صادقانه بگویم نگاه به گذشته در دستور کار ما نیست، و من مایل به بحث و پرداختن به آن نمی باشم آنها مربوط به مقاطع گذشته و اقتضای خاص خودش را داشته، چیزی که حالا گذشته. طبیعی است که مقامات دو کشور متناسب با مصالح خود از حق دیدگاه های خاص خود برخوردار بوده اند و هر طور که صلاح ببینند اقدام می کنند. آنچه به نظر ما مهم است امروزه استفاده از همه فرصت ها و تبدیل آن به بهترین فرصت های طلائی و امکانات موثر برای منافع متقابل و از دست ندادن فرصت همکاریهای سودمند متقابل بوده که از اهمیت بیشتری برخوردار است. شما احتمالا آگاهی دارید که نیروگاه اتمی بوشهر این روزها برای راه اندازی آماده می شود. طبیعتا پس از آنکه اوکراین قرارداد خودش را فسخ کرد، خیلی زود طرف های دیگر جایگزین شدند و جای او را پر کردند. چرا که این قانون تجارت است. رقبا بدنبال حفظ منافع خود بوده و برای اینکار از هر فرصتی استفاده می کنند. و کسانی که عجولانه تصمیم گیری نمایند بطور طبیعی بازنده خواهند بود.
سوال سردبیر - وضعیت رشد روابط تجاری بین اوکراین و ایران چگونه می باشد؟ آیا علاوه بر روابط دولتی ارتباطات بخش خصوصی، سرمایه گذاری متقابل به همراه جلب طرف ثالث وجود دارد؟
پاسخ سفیر - می دانید، با توجه به تجربه 29 ساله ام در کارهای دیپلماتیکی در مناطق مختلف، خاورمیانه، شمال آفریقا، حوزه خلیج فارس و شبه قاره هند و حالا در کشورهای مشترک المنافع، با جرأت می توانم بگویم فقط کمتر از 20 تا حداکثر 30% از فرصت ها و همکاریهای بازرگانی- اقتصادی بین کشورها از طریق بخش خصوصی در حال مراوده می باشند. به نظر من برای اینکه این رقم افزایش یابد رسانه های گروهی می توانند با شناساندن و معرفی ظرفیت ها و امکانات طرفین به جامعه و ساختارهای ذیربط دو کشور نقش مهمی را ایفا نمایند. اما این شناسائیها اصطلاحا باید از منابع دست اول گرفته شوند. اما متأسفانه امکانات مادی رسانه های گروهی ایران و شاید اوکراین محدود بوده و آنها نمی توانند چنین شناختی را مستقلا دریافت نمایند. می دانید من به عنوان سفیر یکی از وظایف خود را مهیا کردن و سازماندهی سفر آشنائی خبرنگاران اوکراینی و سردبیران بخش های اقتصادی و بین المللی رسانه های مختلف اوکراینی به ایران قرار داده تا آنها از نزدیک بتوانند با آشنائی با ظرفیتهای مختلف کشور ما اطلاعات مربوط به ظرفیت ها و فرصت های اقتصادی را خود به عینه دریافت و به اطلاع افکار عمومی اوکراین برسانند. ما ظرفیتهای گسترده ای داریم تا همکاریهای مان را در بخش های مختلف اقتصادی و تجاری گسترش دهیم. همانطور که اشاره کردم ما از ظرفیت های بزرگ صنعتی و علمی- فنی برخوردار می باشیم و بخش های زیادی وجود دارد که می تواند در سطح دوجانبه و چند جانبه بطور چشمگیری گسترش یابد. من به عنوان مثال می توانم به پروژه درازمدت- 18 ساله- تولید و مدرنیزه سازی هواپیمای آنتونوف- 140 اشاره بکنم. ما تاکنون ظرفیتی معادل تقریبا 200 میلیون دلار در این خصوص سرمایه گذاری کرده ایم. اما در حال حاضر طرف ایرانی آمادگی دارد تا با توجه به واقعیت ها و نیازمندیهای واقعی و اولویت های خود، ارزش این طرح را تا سطح چهار برابر افزایش دهد. مشروط بر اینکه پروژه اولویتها و نیاز های بازار ایران، و تکمیل کنندة ظرفیتهای جمهوری اسلامی ایران آنهم با قاعده مشارکت برابر و تأمین منافع متقابل باشد.
سوال سردبیر - یعنی اینکه نیاز بازار ایران به هواپیما 1 میلیارد دلار ارزیابی می شود؟
پاسخ سفیر - بی شک قرارداد قبلی آنتونوف- 140 پاسخگوی نیازمندیهای آنزمان ما بود، اما در حال حاضر ما آمادگی داریم حجم بیشتری را سرمایه گذاری نمائیم چرا که نیازمندیهای ما بر اساس مقتضیات جدید تغییر کرده است. این موضوع را اوکراین و دیگران می توانند مطالعه کنند. در هر صورت باید بگویم هم اوکراین و هم ایران باید این فرصت ها را خوب بهره وری کنند تا کشورهای دیگر فرصت ها را به نفع خود رقم نزنند. باید با ارزیابی واقعگرایانه رخدادهای جهان، در جهت منافع ملی اقدام کرد. و مسئولیت آن را به خوبی درک کنیم. نمی خواهم پنهان کنم که کشورهای دیگری که از امکانات خوبی در صنایع هواپیماسازی برخوردار می باشند پیشنهادات جالبی به ما ارایه کرده اند. و ما اینک باید بهترین آن را انتخاب کنیم چیزی که منافع ملی ما را بیشتر تأمین می کند، بی شک اولویت گزینه با شرکای قدیمی خواهد بود که مدت زمانی طولانی با ما همکاری دارند. چرا که مناسبات ایران و اوکراین به جز برخی موارد جزئی سوء تفاهم در گذشته، همیشه خوب و متین و با دورنمای سازنده بوده است. مقامات دو کشور همواره نگرش مثبت و فعالانه برای توسعه روابط داشته و دارند.
سوال سردبیر - با ابتکار دولت سابق امریکا، از ایران به عنوان «محور شرارت» تعبیر شده است. امریکائیها خواستار تحریم و گسستن همکاریها با ایران می باشند. چه کسانی از واشنگتون نافرمانی کردند؟ چه کسی امروزه شریک اصلی تهران در مسائل سیاسی و اقتصادی تلقی می شود؟
پاسخ سفیر - برای جامعه جهانی واضح است که اقدامات امریکائیها جنبه ژست و نمایشی دارد. امریکائیها خودشان به خوبی می دانند ظرفیت های تمدنی ایران وتوانمندیهای های عظیم اقتصادی، صنعتی، علمی- فنی اش چه می باشند. ما دارای پالایشگاههای نفت و نیروگاههای تولید برق می باشیم. ما مدت هاست که زیر ساختهای بنیادی خود را برای پیشرفت های بزرگ به دست آورده ایم که قادریم کلیة نیازمندیهای حیاتی ملت مان را تأمین نمائیم. تمام نیازمندیهایمان منجمله تأمین نیازهای دفاعی کشور در سطح عالی را خودمان تولید کرده و خودکفا شده ایم. اقتصاد ایران از نظر رشد تولید ناخالص داخلی در جهان مقام 24 را داشته و یکی از بزرگترین رشد را داشته و جایگاه برتر در منطقه غرب آسیا را دارا می باشد. در سال 2007 ایران از نظر حجم تولیدات ناخالص داخلی همه کشورهای منطقه همجوار را پشت سرگذاشته و بدین ترتیب به اقتصاد بزرگ در جهان اسلام تبدیل شده است. ایران پس از عراق از دومین حجم ذخایر نفت جهان برخوردار است، آیا می توان چنین ظرفیتهائی را محدود ساخته و یا تحت فشار قرار داد؟. در حال حاضر عمده شرکتهای خصوصی کشورهای اتحادیة اروپا، چین، روسیه، حتی شرکت های امریکائی احساس نیاز شدیدی به منابع انرژی و بازار ایران دارند و آنها این موضوع را به خوبی درک می کنند. در ماه آوریل سال جاری نمایشگاه بین المللی صنایع نفت و گاز برگزار شده بود، در آن بیش از 200 شرکت ایرانی و دیگر شرکتهای معتبر نفت جهان شرکت داشتند. همه آنها از جمله شرکت های بزرگ انرژی همچون «بی پی»، «شل» «انی» از دیدن دستاوردهای ما که فقط ظرف چند سال بدست آمدند متعجب و متحیر شده بودند و دچار شوک شدند. امروز ایران تمامی تجهیزات مورد نیاز در بخش نفت، گاز، انرژی برق و دیگر محصولات اساسی خود را تولید کرده و مازاد آن را به کشورهای آمریکای لاتین، شمال و شرق آفریقا و آسیا صادر می کند. و ما نمی توانیم وقت خود را صرف بازیهای آمریکائیها بکنیم. مردم ایران گامهای بزرگ را به سوی توسعه و پیشرفت بر داشتند آنهم زمانیکه جهان بویژه اروپا درگیر بحران مالی- اقتصادی می باشد و من مطمئنم که آنها به نیازمندی خود به بازار ایران اقرار خواهند کرد همانگونه که تاکنون روسیه و چین به خوبی به این موضوع پی بردند. من می خواهم توجه شما را به گزارش ماه گذشته بانک جهانی در خصوص اوضاع اقتصادی در ایران جلب بکنم. در آن گزارش ایران 30 مین جایگاه اقتصادی جهان را از نظر درآمد ناخالص ملی به خود اختصاص داده بود. اثرات منفی بحران جهانی در کشور ما حداقل بوده چرا که ما تلاش کردیم ساختار اقتصادی کشورمان را اینگونه طراحی کنیم تا حدالامکان، نیازها و امکانات مورد نیاز را بر اساس توانمندیهای بومی شکل دهیم. باید اشاره کنم که بازرگانان و شرکت های ایرانی از مطمئن ترین و معتمدترین بازرگانان جهان بوده که بانک ها نسبت به آنها و اعتبارشان اعتماد بالائی دارند.
سوال سردبیر - و شما می خواهید بگوئید که اوکراین هم در این برنامه جایگاهی دارد؟
پاسخ سفیر - در خصوص همکاریهای مان با اوکراین بار دیگر باید بگویم، با توجه به اینکه الآن صحبت مدرنیزه سازی سیستم انتقال گاز اوکراین در جریان می باشد، فرصت های جدیدی برای ما گشوده می شوند. ما می توانیم با ایجاد شرکت های مشترک در این راستا فعالیت کرده و نه تنها نیازمندیهای داخلی دو کشور را برآورده سازیم بلکه با دیگر کشورها- در آفریقا، آسیا، و کشورهای همسایه منطقه، همکاری داشته باشیم. ما می توانیم در بخش هائی همچون توربین سازی، کمپرسورسازی، واگن سازی، خط راه آهن، تولید و تجهیزات کشاورزی، جاده و سد سازی، از دورنمای خوبی برخوردار باشیم. ما می توانیم با ایجاد شرکت مشترک و یا کنسرسیوم، نیازمندیهای بازار خارجی به محصولات و یا خدمات در اینگونه زمینه ها را تأمین نمائیم. چنین پروژه هائی در عرصه های دیگر بسیار فراوان می باشند. و حقیقتا جای تأسف دارد که ما در 5 سال گذشته زمان را ازدست داده ایم. و این قابل قبول برای خیرخواهان ایرانی و اوکراینی نیست که ظرف این مدت حتی یک مرتبه هم نشست کمیسیون مشترک اقتصادی در سطح مقامات عالی برگزار نشده بود. و صادقانه بگویم در بین کشورهای مشترک المنافع اوکراین پائین ترین سطح همکاریها را متناسب با ترازهای تجاری و اقتصادی آنها با ایران دارد. بطور مثال حجم سالانة مبادلات کالا با روسیه 3.5 میلیارد دلار، با بلاروس حدود 3 میلیارد دلار، با ترکمنستان بیش از 2 میلیارد دلار و با قزاقستان 2 میلیارد دلار ترسیم می شود. همکاریهای با گرجستان و ارمنستان بطور فعال در حال گسترش می باشد. با ترکیه که عضو ناتو هم می باشد حجم سالانه مبادلات کالا به 14 میلیارد دلار، و با چین به 30 میلیارد دلار رسیده است. در آیندة نزدیک آقای دکتر محمود احمدی نژاد بنا به دعوت میخائیل ساکاشویلی رئیس جمهور گرجستان به این کشور سفر خواهد کرد که امضا توافقنامه مربوط به لغو روادید دوجانبه در دستور کار می باشد. اما با اوکراین کشوری با امکانات و ظرفیت ها و زیر ساختهای متمایز حجم مراودات در حد 1 میلیارد دلار این جایگاه در شأن مناسبات دو کشور نیست.
سوال سردبیر - آیا موضع اوکراین در قبال برنامه های هسته ای ایران برای کشورتان راضی کننده است؟ آیا در این موضوع یکسری تناقضات سیاسی وجود ندارد؟
پاسخ سفیر - هم ایران و هم اوکراین طبیعتا در اقدامات خود از مواضع کشورهای مستقل پیروی می کنند. البته هم ایران و هم اوکراین بدنبال بهبودی سطح زندگی مردم شان می باشند. و ما در این راستا به دستاوردها و پیشرفت های خوبی دست یافتیم. امروزه در اوکراین 17 بلوک نیروگاه اتمی وجود دارد که با تولید انرژی، برای رفاه ملت اوکراین فعالیت می کنند، به عقیدة ما شما باید به آن افتخار کنید. ایران نیز در این راستا فعالیت دارد. و هیچگونه شک و تردیدی نمی تواند وجود داشته باشد که برنامه اتمی ما صلح آمیز بوده و ما در چارچوب مقررات بین المللی عمل می کنیم. ولی مردم ایران بدنبال استقلال و تأمین بیشتر نیازمندیهای خود به انرژی اتمی می باشند ما نمی توانیم استقلال و نیازهای مردم مان را به هوسهای دولت های بزرگ مرتبط سازیم که هر کجا خواستند جلوی پیشرفت علمی ما را بگیرند. اوکراین هم همیشه تلاشهای ما را برای دست یابی به تکنولوژی صلح آمیز برای رفع نیاز از طریق تأمین انرژی اتمی را مثبت ارزیابی کرده و از صلح آمیز بودن برنامه های اتمی استقبال کرده و می کند و ایران هم بنوبه خود متقابلا به اوکراین با این رویکرد می نگرد.
سوال سردبیر - در هر صورت برنامه های هسته ای ایران انتقادات زیادی را ازسوی امریکا و اسرائیل بدنبال داشته. مثلا آویگدور لیبرمان وزیر امور خارجه اسرائیل نظام در ایران را اسلام – فاشیسمی نامیده است. نظر جنابعالی در این باره چه می باشد؟
پاسخ سفیر - ابتدا می بایست مفهوم فاشیست و هم اینکه مصداق فاشیست را بطور دقیق موشکافی کرد، به عقیدة ما آن رژیمهائی که خود خاک دیگران را به اشغال درآورده اند و گروه های تروریستی را خود تربیت و ایجاد کرده اند، حق ندارند در بارة دیگران قضاوت بکنند. به خصوص کشوری که در ساخت کهن ترین تمدنهای بشری نقش اساسی دارد اینگونه قضاوت ها یک رویکرد فرافکنانه و بی پایه و واهی است. جمهوری اسلامی ایران همیشه بدنبال عدالت بوده و از ارزشهای انسانی دفاع و از استقلال کشورهای دیگر حمایت کرده است. چگونه رهبران اسرائیل که هر روز فلسطینیان غیر نظامی را کشتار می کنند، می توانند در مورد دیگران اینگونه قضاوت کنند؟ در رخداد اخیر حمله به «کاروان صلح» که حامل کمک های بشردوستانه برای نوار غزه بودند، نظامیان اسرائیلی با حملة وحشیانه به آنها چندین نفر از مدافعان حقوق بشر را به شهادت رساندند. فاشیست کسانی هستند که دست به چنین اقداماتی می زنند. کسانی که در لبنان و نوار غزه مردم را کشته و خانه هایشان را بروی سرشان خراب می کنند. مردم فلسطین در خانه خود در حال دفاع از خود هستند در حالیکه رژیم صهیونیستی با تهاجم به مردم بی گناه آنها را به قتل می رساند. چگونه مردمی که در خاک خود از خود دفاع کرده و بدنبال استقلال خود و رفع اشغال از اراضی خود می باشند می توانند فاشیسم باشند؟ فاشیسم کسانی هستند که به آنها حمله می کنند و زشت ترین اقدامات انسانی را مرتکب می شوند.
سوال سردبیر - علت اینکه ایران حق موجودیت دولت اسرائیل را به رسمیت نمی شناسد چه می باشد؟
پاسخ سفیر - ما برای اینکه فرمول رسمیت یافتن و یا نیافتن را بهتر درک کنیم با مثالی ساده با همدیگر به قضاوت می نشینیم، فرض کنید شما با خانواده در منزلتان زندگی می کنید، غریبه ای آمده و به زور املاک شما و خانه تان را می خواهد اشغال و تصرف کند آیا شما وی را به عنوان مالک خانه تان برسمیت شناخته و با روی خوش از آن استقبال خواهید کرد؟ ما اسرائیل را که بطور غیرقانونی بدنبال اشغال و گسترش رعب و وحشت می باشد، محکوم می کنیم، موضع ما انسانی و مشروع و تغییرناپذیر است. جمهوری اسلامی ایران طبیعتا از مبارزات مشروع مردم لبنان، سوریه و فلسطین در راستای احقاق حقوق و رفع اشغال و آزادی سرزمین شان حمایت می کند. از اینکه مردم منطقه، دولت اسرائیل را به رسمیت نمی شناسند این مشکل رهبران اسرائیل است نه مشکل ما. اسرائیل اشغالگر و تجاوزگر است و یادآور حکومت آپارتاید در آفریقای جنوبی می باشد. ما پس از پیروزی نلسون ماندلا بر حکومت آپارتاید و تحقق حاکمیت دموکراتیک، آفریقای جنوبی را برسمیت شناختیم.
سوال سردبیر - به نظر جنابعالی، آیا امریکائیها و متحدان آنها به اهداف شان در عراق و افغانستان دست یافتند؟
پاسخ سفیر - وقایع اخیر و استعفای ژنرال «استنلی مک کریستال» فرماندة نیروهای بین المللی ناتو نشان می دهد رخدادهای پشت صحنه افغانستان بسیار زیاد و پیچیده است. او در این جریانات جرأت بیان حقایق را داشته است. یعنی اینکه پرده و پوشش های تبلیغاتی پنهان کنندة حقایق را بتدریج یکی پس ازدیگری کنار زده است. امروز همه درک کردند که برخورد امریکائیها و متحدان آنها در عراق و افغانستان چقدر خام و نادرست بوده است. آنها نخواستند تا ارزیابی واقعی از اوضاع را در این کشورها ارائه نمایند. امریکائیها و متحدان شان درگیر باتلاقی شدند که اوضاع هر روز برای آنها بدتر و بدتر می گردد. قبلا دو امپراطوری بزرگ یعنی انگلیس و اتحاد شوروی در افغانستان آزمایش خود را پس داده اند البته بهانه اصلی امریکائیها برای حمله به افغانستان و اشغال آن اهدافی همچون «القاعده »، اسامه بن لادن و مبارزه با اقدامات ترویستی بوده است. در اینجا واقعیت را می بایست بررسی کرد که عناصر تشکیل دهندة این گروهها چه قدرتهائی بوده اند؟ امریکائیها و سازمان سیا این نیروها را آموزش داده و می دادند. امروزه در کابل که بیشترین تعداد نیروهای آمریکا و متحدین در آن مستقرند، ناامنی در حال گسترش است. تعداد تلفات انسانی نظامیان خارجی روز به روز در حال افزایش است. تولید مواد مخدر در کشور از هنگام ورود نیروهای آمریکا به افغانستان، 40 برابر شده است. این حضور چه دستاوردهائی داشته است؟ همین وضع مشابه در عراق دیده می شود. به عقیدة ما اگر نیروهای خارجی این کشورها را ترک نمایند، بلافاصله اوضاع به حالت عادی خود بازخواهد گشت چون این کشورها با بلوغ و توانائیهای خود و با روند دموکراتیک می توانند کشور خود را به خوبی اداره و مدیریت کنند.
سوال سردبیر - برخورد ایران با مشکل مواد مخدر چه می باشد، آیا آنرا به عنوان «سلاحی از «خداوند در مبارزه با کفار» برسمیت می شناسد؟
پاسخ سفیر - همانطور که می دانید ایران متأسفانه در مسیر اصلی قاچاق مواد مخدر از افغانستان به اروپا و کشورهای خلیج فارس واقع شده است. ما تمام تلاش مان را برای مبارزه با این معضل بکار گرفته و تاکنون هزینه های زیادی را برای مبارزه با مواد مخدر و جلوگیری از انتقال آن از طریق خاک کشورمان متحمل شده ایم. تا به حال بیش از 3 هزار تن از نیروهای پلیس مان در این راه کشته شدند. نیروهای پلیس مواد مخدر را به میزان زیاد مصادره و نابود ساخته و می سازند. امکانات و نیروهای انسانی زیادی در این راه صرف کرده ایم. دبیرکل آژانس مبارزه با مواد مخدر سازمان ملل متحد اخیرا به تهران سفر داشته بود و ( من در ملاقات وی با وزیر امور خارجه ایران حضور داشتم )، وی از اقدامات رهبران جمهوری اسلامی ایران در مبارزه با مواد مخدر تقدیر کرده و بشدت تحت تأثیر رویکردهای انسانی و برنامه های تحسین انگیز پلیس ایران قرار گرفته بود.
سوال سردبیر - در صورتیکه اگر اسرائیل با تشکیل دولت فلسطین موافقت نماید، آیا این می تواند حل مناقشة خاورمیانه به شمار رود؟
پاسخ سفیر - اگر وقایع و رخدادهای 60 سال اخیر را از سال 1947 که شروع مناقشه اسرائیل با جهان عرب است را بررسی نمائیم، می بینیم که در این خصوص بیش از صدها دور مذاکره صورت گرفته و توافقات ظاهری زیادی بین مقامات اسرائیلی و رهبران عرب به امضا رسیده، اما هیچکدام از آنها اجرا نشده و نمی شوند چرا که به دلیل فضای بی اعتمادی و شکاف بزرگی است که بین طرفین وجود دارد که مانع واقعی حل و فصل حقیقی این مناقشه به شمار می روند. طرف اسرائیلی به هر وسیله ای بدنبال مرور زمان است و تلاش دارد تا حقوق و حقایق اساسی فلسطینیان را نابود سازد. اما اسرائیل با چند کشور همچون مصر و اردن قرارداد صلح امضا کرده است. رهبران اسرائیل به نتیجه رسیده اند که فاقد مشروعیت و اعتماد در منطقه می باشند و در منطقه وجهه ای نداشته و مورد احترام نمی باشند، کسی نمی تواند در این راه کمک رهبران اسرائیل کند. این مردم و کشورهای منطقه هستند که باید مناقشه خود را با اسرائیل حل و فصل کنند و از سوی دیگر این خود اسرائیل است که بطور ساختاری می بایست از دایره اشغالگری خارج شود و خود آنها نسخه راه حل ها را می دانند.
